Bojkot, partycypacja czy nacisk społeczny?

Poniższe stanowisko ma stanowić podsumowanie kilkuletnich doświadczeń, jakie zdobyły osoby zaangażowane w działalność w ramach Lewicowej Alternatywy. Od 2004 r. staramy się działać na polu konkretnych problemów społecznych, które ściśle wiążą się ze sferą samorządową - przede wszystkim jest to kwestia mieszkaniowa, choć okazyjnie staraliśmy się angażować także w kampanie związane z transportem publicznym.

W toku tych działań wielokrotnie w naszej organizacji miały miejsce dyskusję na temat tego, czy warto brać udziału w samorządowych strukturach władzy.

Kilka refleksji po akcjach antyfaszystowskich zorganizowanych 11 listopada 2009r.

Tegoroczna mobilizacja z okazji 11 listopada była bez wątpienia jednym z ważniejszych publicznych wystąpień przeciwko faszyzmowi od czasu demonstracji zwoływanych pod koniec lat 90. przez Radykalną Akcję Antyfaszystowską. Kilkaset osób zgromadzonych na pokojowym wiecu pod stacją metra Świętokrzyska, kolejne kilkaset biorących udział w spontanicznych blokadach na trasie przemarszu  neofaszystów, zapowiedzi i relacje w głównych mediach oraz widoczna propaganda uliczna (plakaty rzucające się w oczy w praktycznie całej Warszawie) świadczą o tym, że istnieje dość duży potencjał sprzeciwu wobec aktywności skrajnej prawicy.

Aktywne zwalczanie neofaszyzmu, rasizmu, ksenofobii i ruchów skrajnej prawicy stanowi jeden ze składników tożsamości radykalnej lewicy. Dlatego też, większość osób zaangażowanych w działalność w ramach Lewicowej Alternatywy zdecydowała się wziąć udział w wydarzeniach organizowanych 11 listopada. Dla nas, uczestnictwo w tego typu mobilizacjach stanowi w pewnym sensie obowiązek moralny – niezależnie od realnej siły organizacji takich jak NOP, ONR, Młodzież Wszechpolska czy Niklot, ich mobilizacjom należy się aktywnie przeciwstawiać i dążyć do zablokowania ich. Uznajemy bowiem, że nawet jeżeli neofaszyści nie stanowią obecnie poważnej siły politycznej, to ze względu na historyczne przykłady brutalnego i bezwzględnego wcielania w życie ich idei, należy wszelkimi możliwymi sposobami powstrzymywać ich działalność.

Pomimo tego, że staraliśmy się możliwie jak najbardziej zaangażować w mobilizację, przyjęte przez organizatorów zasady protestu, podobnie jak pojawiające się w Internecie teksty uznające akcje za sukces zasługują naszym zdaniem na konstruktywną krytykę. Poniższy tekst publikujemy więc jako głos w debacie o kondycji i przyszłości ruchu antyfaszystowskiego w Polsce, traktując go jednocześnie jako rozwinięcie i skonkretyzowanie idei, które zaprezentowano (przy naszym skromnym współudziale) w 10 numerze Przeglądu Anarchistycznego w bloku tematycznym „Faszyzm w czasach demokracji”.

Lewicowa Alternatywa solidaryzuje się z działaniami Wolnego Związku Zawodowego Sierpień'80 polegającymi na okupacji biura poselskiego Donalda Tuska. Okupacja jest konsekwencją załamania się dialogu społecznego pomiędzy związkami zawodowymi a rządem i przedstawicielami pracodawców. Trójstronna Komisja ds. Społeczno-Gospodarczych jest instytucją martwą i niezdolną do rozwiązania coraz ostrzejszego konfliktu interesów. Dzieje sie tak ze względu na twarde, antyspołeczne stanowisko strony rządowej.
Związkowcy z Sierpnia'80 wskazują nam, że akcja bezpośrednia jest dobrą metodą przypominania rządzącym o naszych prawach.

Członkowie LA wezmą udział w okupacji biura poselskiego Donalda Tuska w sobotę, 15 listopada br.

W związku z zakończeniem okupacji biura poselskiego Donalda Tuska przez związkowców Lewicowa Alternatywa odwołuje swoją akcję.

Lewicowa Alternatywa stwierdza, że pikiety organizowane dotychczas spełniały ważne zadanie, wskazując większości obywateli niechętnych tworzeniu tzw. Tarczy antyrakietowej, że ich poglądy są moralnie słusznie i uzasadnione strategicznym interesem Polski. Organizacja demonstracji nie zawsze była udana – nie wszystkie znalazły pożądany oddźwięk w mediach, nie zawsze też ich uzasadnienie merytoryczne zostało sprawnie przekazane. Lewicowa Alternatywa zachęca więc środowiska zainteresowane kontynuacją akcji przeciw tworzeniu instalacji militarnych USA na terytorium Polski do podjęcia dyskusji na temat stworzenia jednolitej taktyki postępowania w tej sprawie, w tym wypracowania bardziej efektywnych metod działań ulicznych.

Większość obywateli naszego kraju jest przekonana o braku uzasadnienia dla budowy w Polsce amerykańskich instalacji militarnych z bronią antyrakietową, co może w pewien sposób zostać zmienione przez odbiór społeczny działań Rosji na terenie Gruzji w sierpniu b.r. W związku z tym, akcja polityczna nie powinna ograniczać się jedynie do działań przeciw temu konkretnemu projektowi władz polskich i amerykańskich, ale przerodzić się w poważną debatę, w ramach której lewica zdołałaby wypracować własną koncepcję polityki obronnej Polski.

Istotnym problemem jest brak przekładanie się opinii obywateli niechętnych projektowi tzw. tarczy antyrakietowej na konkretne formy okazywania niezadowolenia czy oporu. Aby zmienić tą sytuacje należy zaproponować społeczeństwu udział w dwóch rodzajach działań: mających rzeczywiście możliwość zablokowania tworzenia baz militarnych USA (organizowaniu i uczestnictwu w referendum) oraz nie wymagających większego wysiłku symbolicznych demonstracjach niezadowolenia. Miałoby to być wykonaniu jakiegoś gestu w regularnych odstępach czasu, np. gaszenie światła o oznaczonej godzinie.

Lewicowa Alternatywa wyraża zadowolenie z tego, że niektóre czołowe partie polityczne deklarują wolę zbierania podpisów obywateli pod żądaniem przeprowadzenia referendum. W obliczu zagrożenia dla społeczeństwa, jakie niesie ze sobą propozycja tworzenia tzw. tarczy antyrakietowej, aktywność każdej siły politycznej sprzeciwiającej się tej polityce należy przyjąć z uznaniem. Lewicowa Alternatywa włączy się do akcji zbierania podpisów, jeśli do niej dojdzie.

Jeśli decyzja o zbieraniu podpisów dla przeprowadzenia referendum oznacza zmianę dotychczasowej linii postępowania, konieczna wydaje się także śmiała analiza błędów popełnionych przeszłości oraz dokonanie niezbędnych zmian personalnych, służących wyeliminowaniu z organizacji osób odpowiedzialnych za niewłaściwe działania. Polityka bezrefleksyjnego popierania agresywnej polityki USA ma swoich autorów – nie ma dla nich miejsca w ruchu sprzeciwu wobec tarczy antyrakietowej. Bez tego rodzaju działań, Lewicowa Alternatywa zmuszona będzie traktować zmianę linii politycznej dokonującą się w niektórych środowiskach jako wynikająca li tylko z bieżącej taktyki.

Jak podał portal Gazeta.pl, sopocka firma Fido Intelligence stworzyła program komputerowy „Cerber”, analizujący ruch w sieci internetowej i identyfikujący w niej faszystów, pedofilów i wszelkiej maści zwyrodnialców.

Uważamy, iż tworzenie i używanie tego typu oprogramowania może być zagrożeniem dla demokracji.